طبقه دوم مسجدالحرام ایستاده ایم. چشم دوخته ایم به خانه سنگی سیاه رنگ و مردمی که بدورش طواف میکنند.همیشه عاشق نگاه کردن به این صحنه بودم.

بابایی: محمد طاها میدونی این چیه؟( با اشاره به خونه خدا)

محمد طاها : نه نمیدونم.

بابایی با لحن معلم گونه ای گفت: این خونه کعبه است بابایی.

محمد طاها با اعتراض گفت : نه نه.این خونه کعبه نیست که !.این خونه خداست.همون که همه دورش میچرخن.بهش نماز میخونن.

هیچ کدوم ازین ها رو ما بهش نگفته بودیم.خیلی برام لذت بخش بود که خودش از چیزهایی که دیده بود این ها رو فهمید.ازون موقع هر وقت توی تلویزیون این صحنه ها رو میبینه میگه بریم دیگه بریم .میگم کجا مامان؟

میگه : خونه خدا دیگه. همین الان بریم.