گلهای بهشتی
مامانی: محمد طاها دوست داری امشب با بابایی بری عزاداری؟
محمد طاها: اره.خیلی دوست دارم. ولی اول باید برام لباس سیاه مشکی بخری.
طبقه دوم مسجدالحرام ایستاده ایم. چشم دوخته ایم به خانه سنگی سیاه رنگ و مردمی که بدورش طواف میکنند.همیشه عاشق نگاه کردن به این صحنه بودم.
بابایی: محمد طاها میدونی این چیه؟( با اشاره به خونه خدا)
محمد طاها : نه نمیدونم.
بابایی با لحن معلم گونه ای گفت: این خونه کعبه است بابایی.
محمد طاها با اعتراض گفت : نه نه.این خونه کعبه نیست که !.این خونه خداست.همون که همه دورش میچرخن.بهش نماز میخونن.
هیچ کدوم ازین ها رو ما بهش نگفته بودیم.خیلی برام لذت بخش بود که خودش از چیزهایی که دیده بود این ها رو فهمید.ازون موقع هر وقت توی تلویزیون این صحنه ها رو میبینه میگه بریم دیگه بریم .میگم کجا مامان؟
میگه : خونه خدا دیگه. همین الان بریم.
خواهر کوچولوش رو روی پاهام خوابوندم.میاد صورت و دستهاش رو ناز میکنه.یعد از چند
ثانیه میگه:
خوب مامانی حالا به بابایی زنگ بزن که برا محمد طاها بستنی چوبی بخره!
بهش گفتم اگه بابایی بستنی چوبی نخره بازم کوثر رو ناز میکنی؟
گفت:نه! دیگه نازش نمیکنم.
قربون این صداقتت بشه مادر.
(خودمون بهش قول دادیم که اگه با خواهرش مهربون باشه بابایی براش بستنی میخره.)
کلمات وجملاتی که در طول روز بین ما و پسرک به دفعات ردو بدل میشود:
محمد طاها نکن
محمد طاها ولش کن
محمد طاها بچه رو ولش کن
محمد طاها کوثر رو ولش کن
محمد طاها صدارو کم کن میخواد بخوابه
بده بهش.میخواد بازی کنه باهاش.
و...
خوب که نگاه میکنم میبینم همه اش مربوط است به رابطه این برادر و خواهر باهم.نمیدانم با اینکه این جملات تاثیری در رفتار پسرک ندارد چرا باز هم تکرارشان میکنم.!
| Design By : Pichak |

